#

- صفحه اصلی
- مقاله ها
- سوال ها
- ویدئو و صوت
- درباره ما

## آیا حضرت علی سکوت کرد تا دین از بین نرود؟

شیعه میگوید: از ابن مغازلی و خوارزمی نقل کرده اند که پیامبر به علی گفت: امت از تو کینه ها در دل دارد و بعد از من با تو خدعه نمایند و آنچه در دل دارند ظاهر سازند. من ترا امر می نمایم به صبر و تحمل تا خداوند تو را اجرا و عوض خیر عطا نماید. وقتی که فاطمۀ مظلومه، مأیوسانه از نزد ابوبکر به خانه برگشت در حالی که حقش را برده بودند، ...

امير المومنين را ملامت كرد که چرا در خانه نشسته ای و حرکتی نمیکنی ابوبکر حق مرا خورده وووووو
مولانا علی تمام کلمات و خطابه اش را گوش داد تا فاطمه (سلام الله علیها) ساکت شد. آنگاه با مختصر جوابی بی بی را قانع نمود؛ از جمله فرمود: فاطمه ـ من در امر دین و احقاق حق تا آن جا که ممکن بود، کوتاهی نکردم. آیا مایل هستی که این دین مبین باقی و پایدار بماند و نام پدرت تا ابد در مساجد و مأذنه ها برده شود ؟ گفت منتهای آمال و آرزویم، همین است.
فرمود: پس در این صورت باید صبر کنی؛ زیرا پدرت ،خاتم الانبیاء، به من وصیتها نمود و من می دانم که باید صبر نمایم والا قدرت دارم که دشمنان را خوار نمایم و حقت را بگیرم، اما بدان که آن وقت دین از بین می رود. پس از برای خدا و حفظ دین خدا صبر کن؛ زیرا ثواب آخرت برای تو بهتر است از حق غصب شده.
اگر علی برای گرفتن حقش دست به شمشیر می برد، دین از بین می رفت !

جواب اهل سنت:
این حرف عجیبی است که رسول الله به علی بگوید: صبر کن؛ اما به شيعه ها بگوید و بعد از 1400 سال مرتب کتاب بنویسيد و سخنراني كنيد در مذمت ابوبکر و عمر!!
و تا حالا ندیده بودیم که مومن برای حفظ دین باکافران همراه شود و وزیر آنها گردد و به آنها دختر بدهد! ندیده بودیم که وقتی قدرت هم دارد که دشمنان دین را خوار کند، ساکت بنشیند! بلکه بر عکس، شنیده بودیم که پیامبران و اولیاء با دست خالی جلوی کافران قد علم می کردند و «قل یا ایها الکفرون» را می خواندند و یک سر مو به آنها امتیاز نمی دادند و ذره ای از حق تنازل نمی کردند .
و زنده بودن نام محمد با از بین رفتن دین محمد صلي الله عليه و سلم چه سودی دارد که علی به خاطرش صبر کرد؟!

حالا هم بهایی ها می گویند: محمد رسول الله است اما دستورات دینش را قبول نداریم. اگر قدرت به دست آنها بیفتد ، آیا باید صبر کنیم ؟
و شيعه می گوید که علی گفته است: « قدرت دارم که دشمنان را خوار نمایم، اما بدان که دین از بین می رود».
یقین دارم این حرف را علی نگفته؛ بلکه یک عالم شیعه گفته است والا وقتی که دشمنان دین خوار شوند، دین هم از بین نمی رود. این را یک بچه هم می فهمد!!
تازه یک سوال دارم : مگر حضرت فاطمه از نظر شما معصوم نیست ، او خودش چرا علت سکوت علی نمیدانست در حالیکه تو علت سكوت را میدانی!!!
و اگر بگویید فاطمه دانا و عالم بر هر چیز نیست پس سر قبرش نروید و نگویید بچه ام مریض است یا فاطمه مدد …..

برگرفته از کتاب روزهای پیشاور، اثر محمد باقر سجودی

مطالب مرتبط:
آيا خطيب خوارزم كه كتابى در فضائل امام على عليه السلام نوشته است، سني بوده يا شيعه؟
مطالب مرتبط:
آيا حديث انا مدينه العلم وعلي بابها صحيح است؟
مطالب مرتبط:
آيا رسول الله صلی الله علیه وسلم ،از پيمان شكنی امت نسبت به علی خبر داده بود؟
مطالب مرتبط:
آيا كساني كه با علي رضي الله عنه جنگ كردند كافرند؟
مطالب مرتبط:
آیا از نظر علی، عثمان بر خلافت سنت رسول الله صلي الله عليه وسلم عمل میکرد ؟!
مطالب مرتبط:
آيا حضرت علي در جريان نجواهاي زنده ها با خودش قرار مي گيرد يا نه؟
مطالب مرتبط:
آيا امام علي عليه السلام ، معتقد به امامت خويش بودند؟
مطالب مرتبط:
رد حدیث جوینی در مورد کشته شدن حضرت فاطمه به دست حضرت عمر

- اخلاق و تربیت
- فکر و اندیشه
- رد شبهات
- تاریخ

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

- نسخه چاپی

## دیدگاه ها

1389/02/01 — عبدالکریم عزیزی

### من از برادر عزیزم محمد باقر

من از برادر عزیزم محمد باقر سجودی تشکر می کنم که قدر زیبا مسائل اختلافی مطرح کردند. خداوند به شما جزای خیر عطا کند.

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/08 — m.aboubakr

### بسم الله الرحمن الرحيم جواب

بسم الله الرحمن الرحيم

جواب داده شده بسيار توهين كننده مي باشد، زيرا نويسنده خود به كافر بودن خلفا شهادت داده است. كافر به كسي ميگويند كه اسلام را نپذيرفته و اينگونه كه نويسنده بيان داشته گويا اصلا پذيرش اسلامي از سوي ابوبكر و عمر در كار نبوده است. در حالي كه آنان همراه پيامبر بوده اند و به شهادت تاريخ، اسلام را اقرار كرده بودند.

نكته بعد؛ پيامبر اسلام هنگامي كه به ابلاغ پرداخت مردمان همه كافر بودند و خداي يگانه را پرستش نميكردند، و اينگونه كه نويسنده بيان داشته هيچ ارتباطي با آنچه كه شيعيان ميگويند ندارد. زيرا شيعيان ميگويند كه مردم مسلمان بودند ولي بعد از پيامبر از دين برگشتند و مرتد شدند. و علت برگشت از دين را نيز شكستن بيعتي ميدانند؛ كه در روز 18 ذيحجه در وادي غدير خم با علي بن ابيطالب انجام داده بودند. آنان ميگويند كه در اين روز خدا به پيامبرش ابلاغ كرد كه جانشين و وصي و خليفه خود را، كه از سوي خداوند انتخاب شده است، معرفي كند و پيامبر نيز به اين كار مبادرت مي ورزد. و همه آناني كه در آن روز بوده اند با علي بن ابيطالب به اميرالمؤمنين بودن بيعت ميكنند، حتي ابوبكر و عمر نيز با علي بيعت كرده و به او تبريك ميگويند. به نقل تاريخ آنان اينچنين بيان ميدارند:

بخ لك يا علي، قد صرت مولاي و مولا كل مؤمن و مؤمنه

و فرق است بين زمان رحلت و هنگامي كه رسول خدا تازه به معرفي اسلام مبادرت ورزيده بود.

اما در بيان سكوت: به بيان تاريخ علي مدتها به درب خانه انصار و مهاجر مراجعه ميكرد و از آنان براي ياري خويش مدد ميجست كه پيامبر به او فرموده بود اگر ياوري يافتي به احقاق حق بپرداز و او در احقاق حق خود به امر پيامبر عمل ميكرد.

آيا براي بحث بيان حقايق تاريخي نبايد ديده شود؟ يا بايد همه حقايق بيان شود و آنگاه به مباحثه پرداخته شود؟

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/08 — سجودی

### کافران چند دسته هستند مثل

کافران چند دسته هستند مثل کافر حربی ، کافر اصلی، مرتد ، منافق کافر اهل کتاب ووووو

بدترين نوع کافران منافقان فتنه گر هستند و بعد از آنها ،بدترین کفار، مرتدین هستند

با این حساب کفار مکه بهتر از منافقان و مرتدان هستند و پس وقتی پیامبر با آنها که درجه کفرشان کمتر بود جنگید بطريق اولی باید علی با منافقان فعال و فتنه گر و مرتدان پيوسته نبرد میکرد ( چه قدرت ميداشت یا نمیداشت) و چون جنگ نکرد پس نتیجه میگیریم که یاران پیامبر نه منافق بودند و نه مرتد شدند

و چون حضرت علی آنها را یاري کرد و به آنها وصلت و خویشاوندی کرد پس نتیجه میگيریم که یاران پیامبر از پاک ترین مردمان بودند زیرا آدمها را باید از دوستانش شناخت

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/08 — m.aboubakr

### اين چگونه جوابي است، آيا هيچ

اين چگونه جوابي است، آيا هيچ انديشيده ايد، ما چه جوابي براي سوالات شيعيان داريم كه اينگونه بيان ميكنيد!!!

اگر به كلمه كافر دقت كرده شود در خواهيم يافت كه معنا و مفهوم آن چيست. كسي كه نه به خدا ايمان دارد و نه به پيامبرانش، كافر ناميده ميشود.

اما كافر حربي، كافري است كه با اسلحه روبروي مومنان بايستد و با آنان از در جنگ وارد شود، همانگونه كه كفار قريش در جنگ بدر و احد با پيامبر رفتار كردند.

كافران در زمان پيامبر با پرداخت جزيه به زندگي خود ادامه ميدادند. و تنها وقتي كه دست به اسلحه بردند با آنان به جنگ پرداخت.

مرتدان كساني هستند كه اسلام را پذيرفته و آنگاه از اسلام روي بر ميگردانند. انكار يك جزء از اسلام نيز همانند انكار همه ي اسلام است و اين مسلم در دين است. و حكم در مورد مرتدان با كافران بسيار متفاوت است و اين از مسلمات است.

آيا شكستن بيعت در روز غدير كه به امر خداوند در نزد رسول الله انجام شد، انكار همه ي اسلام نيست و خروج از اسلام را به دنبال ندارد؟

منافقان: كساني هستند كه به ظاهر اسلام را پذيرفته ولي در باطن بر كفر خويش استوارند، و چه بسيار در قرآن كريم به آنان اشاره شده است.

آيا در زمان خود پيامبر منافقان حضور نداشتند و آياتي كه در مورد آنان آمده است نشانگر اين موضوع نيست؟ گفته ي شما در واقع توهين به پيامبر است كه چرا پيامبر با منافقان از در جنگ وارد نشد و آنان را از بين نبرد؟؟!!

اگر اطرافيان پيامبر منافق نبودند پس آيات در مورد منافقان از چه جهت است؟

چه كساني نقشه قتل پيامبر را كشيدند و شتر پيامبر را رم دادند؟ آيا به غير از اطرافيان پيامبر بودند؟

اگر پيامبر با منافقان جنگ نكرد، آيا آنان از منافق بودنشان كاسته شد يا ديگر منافق نبودند؟

منافق هنوز ماهيت خود را آشكار نكرده ولي مرتد ماهيت وجودي خود را آشكار كرده است.

آيا پيامبر در مكه ميتوانست با كفار از در جنگ وارد شود؟ چرا با آنان نجنگيد و بعد از آني كه به مكه رفت جنگ بدر و احد و ديگر غزوات رخ داد؟

اگر اينگونه كه بيان ميكنيد (پس نتیجه میگیریم که یاران پیامبر نه منافق بودند و نه مرتد شدند) باشد آنان كه بر علي بعد از آني كه با او بيعت كردند، خروج كردند و در مقابل او جنگ بصره را كه شيعيان به آن جنگ جمل ميگويند به راه انداختند و به جنگ او پرداختند را چه ميشود ناميد؟ مگرطلحه و زبير از ياران پيامبر، و همسر پيامبر ام المؤمنين عايشه، نبودند؟ آيا در اينجا قرابت و ياري پيامبر، مانع از خروج آنان بر امام و خليفه شده است؟

شيعيان از ما ميپرسند كه مگر پيامبر نفرمود: الحق مع علي و علي مع الحق يدور حيث ما دار؛ ما چه جوابي براي آنان خواهيم داشت؟

اين ايه در چه موردي است؟ و ما محمد الا رسول قد خلة من قبله الرسل افأن مات او قتل ان قلبتم علي اعقابكم.

دقيقتر سخن گفته شود كه در مقابل ما كساني قرار دارند كه سخنانشان مستدل به تاريخ و سنت پيامبر است.

و جواب براي سوال اولشان هنوز داده نشده كه همان اثبات شكاندن بيعت در روز 18 ذيحجه بود.

اينها گوشه هايي از سوالات شيعيان از من است كه هيچ پاسخ عاقلانه اي تا كنون نتوانستم برايش بيابم

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/09 — سجودی

### لطفا درباره یک موضوع بحث

لطفا درباره یک موضوع بحث کنید

درباره ترور پیامبر توسط منافقان اینجا را بخوانید تا فرق صحابی و منافق را بدانید:

http://www.islamtxt.net/node/63

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/09 — m.aboubakr

### بسيار جاي تعجب از اينگونه

بسيار جاي تعجب از اينگونه سخيف و نسنجيده سخن گفتن و اينگونه تاريخ را بازيچه دست گرفتن!! اينگونه دفاع از رجال بزرگ در واقع نابود كردن آنان است و افتضاحي كه در دفاع از آنان در باره طرح ترور بيان داشته ايد به حدي مايه شرمساري شد كه احتياج به هيچ پاسخي نيست. فقط پناه به خدايي مي برم كه افرادي مثل شما براي دفاع از دينش پا ميدان گذاشته اند.

چه نشانه اي براي منافقان در ظاهرشان مي توان يافت كه در ديگران وجود نداشته است؟؟ آيا منافقان در كنار پيامبر نبوده اند؟ آيا منافقان در بين ياران نزديك پيامبر رفت و آمد نداشته اند؟ آيا منافقان مراوده با پيامبر نداشته اند؟ اگر هم مراوده داشته و هم به ديدار پيامبر ميرفتند و هم در كنار او بودند پس از اصحاب به شمار مي آيند!! شما فرق بين صحابي و منافق را وقتي در يك جمع هستند چگونه مي يابيد؟؟

كتمان حقايق تاريخي به اسم دفاع بدترين نوع رفتاري است كه از سوي شما صورت ميگيرد و اين در واقع دور كردن مسلمانان از حقيقت است و در واقع بستن دربهاي حقيقت به روي جويندگان آن است. معتقدم كه حقيقت تام و تمام با ماست اگر چه به طور كامل به آن عامل نيستيم ولي اين چيزي از حقيقت كم نخواهد كرد ولي رفتار شما و گفتار نسنجيده و بدور از منطق شما را چگونه ميتوان توجيه كرد؟

اما در باب اينكه گفته ايد در يك موضوع بحث كنيم، من در يك موضوع از شما سوال شيعيان را پرسيدم ولي شما از دادن پاسخ طفره رفتيد و از اين شاخه به آن شاخه پريديد و اين اصلا مناسب كسي كه خود را به عنوان محقق معرفي كرده است، نيست.

اين مطالبي كه من بيان داشته ام دقيقا آن چيزي است كه شيعيان از من پرسيده اند و من در پاسخ آن به شما مراجعه كردم ولي هيچ گونه توضيح مستدلي شما براي آن نداشتيد!!!

باز دوباره سوال شيعيان را تكرار ميكنم: شيعيان ميگويند كه وقتي در روز 18 ذيحجه در وادي غدير خم همه به فرمان پيامبر؛ كه ابلاغ امر الهي را در معرفي جانشين و وصي و خليفه خود انجام داده بود؛ گردن نهادند و بيعت به امارت و اميرالمؤمنين با علي بن ابيطالب كردند و حتي ابوبكر و عمر نيز بعد از بيعت با علي به او اينگونه بيان داشتند،

بخ لك يا علي صرت مولاي و مولا كل مؤمن و مؤمنه

چرا بيعت خود را شكاندند و آيا اين شكستن بيعت دليل بر خروج از دين نيست؟ و كسي كه از دين خارج شود چه احكامي بر او مترتب خواهد بود؟

اينجا همان چيزي است كه شيعيان به آن تأكيد دارند و دلايل مستندات فراواني را نيز ارائه ميكنند كه مولا در اين روز به معناي صاحب اختيار و خليفه و وصي و جانشين رسول خداست نه چيز ديگر، و بيعت با علي در واقع پذيرش و قبول امارت و خلافت و ولايت و جانشيني و وصايت رسول الله است، و عملي كه بعد از رحلت رسول خدا انجام گرفت در واقع شكستن اين بيعت و كنار گذاردن بيعت با رسول الله بوده است كه شكستن بيعت با رسول خدا در واقع شكستن بيعت با خداست و انكار خداي متعال است. زيرا ما موظف به اطاعت از رسول الله و اولي الامر هستيم. و بيعت با اولي الامري كه خدا به پيامبرش معرفي كرده و همه با او بيعت كرده اند چرا بايد مورد هجوم قرار بگيرد و بيعت كنندگان بر او بشورند و در واقع بر او خروج كنند و آنگاه بگويند كه چرا براي احقاق حق خود قيام نكرد؟

مگر هنگامي كه پيامبر ياران خود را نداشت دست به قيام زد كه گفته ميشود چرا علي قيام نكرد؟ چه دليلي براي شكستن بيعت از سوي آناني كه در زمان رسول خدا با علي بيعت كردند وجود داشت و آيا توجيه و دليلي براي آن ميتوان يافت كه جوابگوي فرمان الهي باشد؟

اين سوالي است كه شيعيان بر آن تاكيد دارند و متاسفانه از پاسخ دادن به آن وامانده ايم....

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/09 — سجودی

### چاره ای نیست بايد درباره یک

چاره ای نیست بايد درباره یک موضوع صحبت کنبم نوشتید

تا وقتی رسول الله یارانی نداشت قیام نکرد و امیر المومنین علی هم چون هوادار نداشت قیام نکرد

اما رسول الله پیوسته با کفار مکه در حال کشمکش بود، ولی حضرت علی ، بزعم شما با بدتر از کفار مکه (یعنی با مرتدان مدینه؟!! ) همواره در حال خوش و بش بود ، يا حداقل در حال کشمکش نبود

جواب شما چيست؟

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/09 — m.aboubakr

### بسيار متعجم از نوع رفتار شما

بسيار متعجم از نوع رفتار شما كه از دادن پاسخ به سوالي كه شيعيان مطرح كرده اند طفره ميرويد و از دادن جواب خودداري ميكنيد.

سخنان من دقيقا همان چيزي است كه شيعيان بيان ميدارند و شما از دلايل و مستندات براي دادن جواب به آنان خودداري ميكنيد. آيا اين دليل بر ضعف شماست يا نداشتن استدلال؟

يا آنكه منطق در بين ما به اينجا كه ميرسد از حركت باز مي ايستد و هيچ جوابي براي سخنان آنان ندارد؟

اما در بيان اين نكته اي كه عنوان كرده ايد اين سوال براي خود من پيش مي آيد كه رسول خدا در مكه با كدام كافر به جنگ پرداخت؟ و چرا از مكه فرار كرد؟ اگر بايد به گفته شما با كافران وارد جنگ ميشد پس چرا فرار كرد؟ چرا براي نجات مادر و پدر عمار نتوانست با آنان به جنگ بپردازد؟ چه كساني آنان را شكنجه ميدادند؟ چرا در آن زمان عمر به عنوان كسي كه آنان را شكنجه ميداد بوده است؟ آيا پيامبر در مكه دست به شمشير برد يا با مدارا با آنان رفتار ميكرد؟

تا كنون در مورد آن سوال مهم هيچ گونه توضيح مستدل و منطقي نه تنها از سوي شما و نه از سوي هيچ يك از بزرگان براي من بيان نشده است. و اين براي من كمي ناخوشايند است كه پس واقعيت امر چيست؟ چرا از دادن پاسخ دقيق و كامل خودداري ميكنند و اينگونه مرا به همديگر و به شاخه هاي گوناگون پرتاب ميكنند؟

تاريخ خلاف آنچه كه شما در مورد علي بيان داشته ايد ميگويد، تاريخ ميگويد كه علي به زور به مسجد برده شد در حالي كه با شمشير بر سر او ايستاده بودند و به زور دنبال بيعت گرفتن از او بودند!! تاريخ ميگويد كه دختر پيامبر به پشتيباني از علي به مسجد آمد و خطبه خواند و حتي ابوبكر نيز به گريه افتاد و قبول كرد ولي عمر نظر او را برگرداند. تاريخ ميگويد كه دختر رسول الله تا موقعي كه زنده بود از ابوبكر و عمر روي خود را مي چرخاند و جواب سلام آنان را نيز نميداد. تاريخ ميگويد كه او با غضب نسبت به عمر و ابوبكر از دنيا رفت . تاريخ ميگويد كه علي تا مدتها با خليفه بيعت نكرد و حتي به دنبال جمع كردن يار براي بازپس گيري خلافت بود. تاريخ ميگويد كه علي بعد از آني كه از ياري او خودداري كردند به خانه رفت و تا مدتها در خانه بود و به جمع آوري قرآن پرداخت، تاريخ ميگويد كه علي نه تنها به خوش و بش با آنان نپرداخت بلكه هميشه از حق خود سخن به زبان مي آورد. آيا بيان آنچه كه بر او رفته بود به معناي كنار آمدن با ابوبكر و عمر بود؟ كه علي در سخنانش ميگويد: صبر كردم در حالي كه خار در چشم و استخوان در گلو داشتم.

در هر نوبت كه من با آنان روبرو ميشوم آنان ميگويند پاسخ سوال ما چه شد و من از آنان وقت ميخواهم. وقتي به كتب مراجعه ميكنم كمتر به جواب نزديك ميشوم و بلكه به سوي آنان ميل ميكنم كه آنان درست ميگويند.

و شما نيز كه تنها به جواب ندادن و فرار از جواب بسنده كرده ايد و اينگونه با كلمات بازي ميكنيد.

اگر حق با آنان است صريح بگوييد كه ما تكليف خود را بدانيم و اگر حق با ماست كه بايد حقيقت كامل واضح باشد.

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/09 — سجودی

### این سوال به هرحال جواب میطلبد

این سوال به هرحال جواب میطلبد که چرا علي رضی الله عنه با مرتدین مدینه همان معامله ای را نکرد که رسول الله با مشرکین مکه کر؟

شما نميتوانيد بدون جواب به این سوال، مشکل را دور بزنید و بحث را به صحرای بی انتهای بگو مگو بکشانید

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/11 — m.aboubakr

### و اما جوابي كه از سوي شيعيان

و اما جوابي كه از سوي شيعيان به اين سوال داده ميشود.

رسول الله كه از سوي خداي متعال به پيامبري انتخاب شد، همه اعمال و رفتار و كردار و گفتارش بر اساس امر الهي بود و هيچ حركت و رفتاري بر خلاف آنچه كه امر الهي باشد از او سر نزده است. وقتي خداوند كسي را انتخاب ميكند، او مطيع و فرمانبردار محض حضرت احديتش است و هيچگاه از خدا و مولاي خويش غافل نخواهد شد و در همه احوال روي خود را به سوي خواهد داشت و تنها ملاكي براي او است رضايت و بندگي اوست نه خوشنودي و جلب رضايت مردمان و يا بدست آوردن قدرت و ثروت و مكنت.

خداوند عز و جل به پيامبرش ابلاغ كرد كه جانشين و وصي و اولي به انفس و امام و خليفه اي را كه انتخاب كرده ام به مردم معرفي كن، و پيامبر نيز اين فرمان الهي را در روز 18 ذيحجه در وادي غدير خم در بين مردمان ابلاغ كرد، و به مردمان 12 جانشين يكي بعد از ديگري را معرفي كرد و به آنان امر الهي را، مبني بر اطاعت و فرمانبرداي محض از آنان را گوشزد كرد، و به مردمان فرمود كه از آنان پيشي نگيريد و يا عقب نمانيد بلكه با آنان حركت كنيد، از آنان بياموزيد و به آنان نميتوانيد چيزي را بياموزانيد، آنان تعليم گرفته از خداي خويشند، آنان معادن علم الهي هستند، آنان عالم به علوم قران و مفسرين قرآن هستند. عملشان مورد رضايت خداست و هر چه كه انجام ميدهند بر اساس امر الهي است، آنان برگزيدگان خدا براي هدايت خلق هستند و آنان به هدايت الهي، هدايت شده اند.

و اما بعد از رحلت پيامبر اسلام، عده اي در سقيفه بني ساعده جمع شدند و با هم پيمان بستند كه نگذارند خلافت در دستان علي قرار بگيرد، و براي اين كار ابتدا با ابوبكر بيعت كردند، و اين عملشان در واقع شكاندن بيعت با رسول خدا و علي بوده است. در اين هنگام علي در حال كفن و دفن پيامبر بوده و بر او بر اساس دستور پيامبر كه دستور خداوند بوده است، واجب بوده كه به اين امر بپردازد. آنان كه پيمان خود را با خداي خويش شكاندند از دين خارج شدند، مردمان را به دور خود جمع كردند، و مردمي كه تا ديروز بر پيمان الهي بودند را فريفتند همانگونه كه سامري قوم موسي را فريب داد، و برادر موسي نتوانست با آنان مبارزه كند در حالي كه در بين آنان بود.

علي نيز همانند هارون در بين اين مردمان قرار گرفت. اما پيامبر به او فرمان داده بود كه علي جان اگر ياوري يافتي براي احقاق حقت قيام كن و الا سكوت اختيار كن. اين سكوت نه به معناي پذيرش مرتدين بلكه فرمان الهي است و علي به اطاعت خداروي آورده است.

و اما در باب رفتار با مرتدين، دختر رسول خدا كه از پاسخ سلام آنان خودداري ميكرد چه معنايي را ميرساند؟ جواب سلام مسلمان واجب است، ولي چه امري صورت گرفته كه دختر رسول خدا از پاسخ سلام آنان خودداري ميكند؟ آيا غير از اين است كه آنان از دين خارج شده اند؟

حكومت و قدرت در دست آنان است، علي به امر الهي براي گرفتن حق الهي خويش سراغ مهاجرين و انصار ميرود، آنان مي پذيرند كه به ياري علي بيايند، ولي هر بار از اين كار به جز عده اي معدود استنكاف ميورزند، علي امر خدا را در ابلاغ آنچه كه به عهده داشت به انجام ميرساند، بنابرفرموده پيامبر، علي به عنوان كعبه است مردم بايد به سراغ او بيايند، نه اينكه او به سراغ مردم برود. مردم از ياري او خودداري ميكنند. ولي انحراف قوم موسي آيا مانع از ادامه رفتار پيامبر خدا با قومش شد؟ هدايت قوم به عهده علي گذاشته شده بود. و او براي هدايت امتي كه از دين به خاطر فريب عده اي خارج شده بودند رفتار كرد. خارج شدگان از دين هماناني بودند و هستند كه دختر رسول خدا از دادن جواب سلام آنان خودداري كرد.

رفتار را مرتدين و كساني كه از دين خارج شده اند، آيا در هنگامي كه در محاصره دشمنان هستند بايد چگونه باشد؟ مگر پيامبر در مكه با اينكه تعداي يار داشت دست به شمشير برد؟ در حاليكه قصد جان پيامبر را نيز كردند؟ آيا پيامبر فرار كرد يا آنكه به مقابله با آنان پرداخت؟

پيامبر در مكه هيچ جنگي را انجام نداد و اين مشركين بودند كه به قصد جان پيامبر حركت ميكردند و حتي از شكنجه و كشتن مومنان نيز خودداري نكردند. وقتي پيامبر قدرت يافت به امر الهي به مكه وارد شد و آن رفتاري را داشت كه مورد رضايت خداوند بود و مامور به انجام آن بود.

علي نيز به امر الهي رفتار كرد، و آنچه را كه پيامبر به او فرموده بود به انجام رساند. آنان كه بر او شوريدند، خلافت را به زور از او گرفتند، همسرش را به دشمني با علي و پيامبر كشتند، بايد پاسخگوي رفتارشان با جانشين پيامبر باشند، نه اينكه علي پاسخ گوي اجراي اوامر الهي باشد!!

آنان به چه حقي بيعت خود را شكاندند؟ آنان به چه حقي بر خليفه خدا و جانشين رسول خدا شورش كردند؟ آنان را چه كسي انتخاب كرده بود كه اين انحراف عظيم را در دين خدا پديد آوردند؟

علي با مرتدين مدينه همان كاري را كرد كه رسول خدا با مشركين مكه انجام داد، و آخر امر مشركين چه كردند؟؟ به ظاهر اسلام را پذيرفتند. مرتد كسي است كه در عين فهم و شعور و در شرايط واقعي به خروج از دين مبادرت مي ورزد. مردم فريب ظاهر و گفتار و خويشاوندي كه به واسطه دخترانشان با رسول خدا داشتند را خوردند. و نميتوان مردم فريب خورده را با آنان يكي دانست.

چرا دختر رسول خدا شبانه دفن شد و كسي در تشييع جنازه ي او شركت نكرد؟ آيا غير از اين است كه آنان از مسلماني خارج شده بودند. و علي در بين عده اي خارج شده از اسلام محاصره شده بود!!

اين متني است كه من در پاسخ سوال شما از شيعيان گرفتم، كدام پاسخ را به اين نكات كه ايشان داشته اند بيان ميكنيد؟

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

- 1
- 2
- 3
- بعدی ›
- آخرین »