#

- صفحه اصلی
- مقاله ها
- سوال ها
- ویدئو و صوت
- درباره ما

## آیا حضرت علی سکوت کرد تا دین از بین نرود؟

شیعه میگوید: از ابن مغازلی و خوارزمی نقل کرده اند که پیامبر به علی گفت: امت از تو کینه ها در دل دارد و بعد از من با تو خدعه نمایند و آنچه در دل دارند ظاهر سازند. من ترا امر می نمایم به صبر و تحمل تا خداوند تو را اجرا و عوض خیر عطا نماید. وقتی که فاطمۀ مظلومه، مأیوسانه از نزد ابوبکر به خانه برگشت در حالی که حقش را برده بودند، ...

امير المومنين را ملامت كرد که چرا در خانه نشسته ای و حرکتی نمیکنی ابوبکر حق مرا خورده وووووو
مولانا علی تمام کلمات و خطابه اش را گوش داد تا فاطمه (سلام الله علیها) ساکت شد. آنگاه با مختصر جوابی بی بی را قانع نمود؛ از جمله فرمود: فاطمه ـ من در امر دین و احقاق حق تا آن جا که ممکن بود، کوتاهی نکردم. آیا مایل هستی که این دین مبین باقی و پایدار بماند و نام پدرت تا ابد در مساجد و مأذنه ها برده شود ؟ گفت منتهای آمال و آرزویم، همین است.
فرمود: پس در این صورت باید صبر کنی؛ زیرا پدرت ،خاتم الانبیاء، به من وصیتها نمود و من می دانم که باید صبر نمایم والا قدرت دارم که دشمنان را خوار نمایم و حقت را بگیرم، اما بدان که آن وقت دین از بین می رود. پس از برای خدا و حفظ دین خدا صبر کن؛ زیرا ثواب آخرت برای تو بهتر است از حق غصب شده.
اگر علی برای گرفتن حقش دست به شمشیر می برد، دین از بین می رفت !

جواب اهل سنت:
این حرف عجیبی است که رسول الله به علی بگوید: صبر کن؛ اما به شيعه ها بگوید و بعد از 1400 سال مرتب کتاب بنویسيد و سخنراني كنيد در مذمت ابوبکر و عمر!!
و تا حالا ندیده بودیم که مومن برای حفظ دین باکافران همراه شود و وزیر آنها گردد و به آنها دختر بدهد! ندیده بودیم که وقتی قدرت هم دارد که دشمنان دین را خوار کند، ساکت بنشیند! بلکه بر عکس، شنیده بودیم که پیامبران و اولیاء با دست خالی جلوی کافران قد علم می کردند و «قل یا ایها الکفرون» را می خواندند و یک سر مو به آنها امتیاز نمی دادند و ذره ای از حق تنازل نمی کردند .
و زنده بودن نام محمد با از بین رفتن دین محمد صلي الله عليه و سلم چه سودی دارد که علی به خاطرش صبر کرد؟!

حالا هم بهایی ها می گویند: محمد رسول الله است اما دستورات دینش را قبول نداریم. اگر قدرت به دست آنها بیفتد ، آیا باید صبر کنیم ؟
و شيعه می گوید که علی گفته است: « قدرت دارم که دشمنان را خوار نمایم، اما بدان که دین از بین می رود».
یقین دارم این حرف را علی نگفته؛ بلکه یک عالم شیعه گفته است والا وقتی که دشمنان دین خوار شوند، دین هم از بین نمی رود. این را یک بچه هم می فهمد!!
تازه یک سوال دارم : مگر حضرت فاطمه از نظر شما معصوم نیست ، او خودش چرا علت سکوت علی نمیدانست در حالیکه تو علت سكوت را میدانی!!!
و اگر بگویید فاطمه دانا و عالم بر هر چیز نیست پس سر قبرش نروید و نگویید بچه ام مریض است یا فاطمه مدد …..

برگرفته از کتاب روزهای پیشاور، اثر محمد باقر سجودی

مطالب مرتبط:
آيا خطيب خوارزم كه كتابى در فضائل امام على عليه السلام نوشته است، سني بوده يا شيعه؟
مطالب مرتبط:
آيا حديث انا مدينه العلم وعلي بابها صحيح است؟
مطالب مرتبط:
آيا رسول الله صلی الله علیه وسلم ،از پيمان شكنی امت نسبت به علی خبر داده بود؟
مطالب مرتبط:
آيا كساني كه با علي رضي الله عنه جنگ كردند كافرند؟
مطالب مرتبط:
آیا از نظر علی، عثمان بر خلافت سنت رسول الله صلي الله عليه وسلم عمل میکرد ؟!
مطالب مرتبط:
آيا حضرت علي در جريان نجواهاي زنده ها با خودش قرار مي گيرد يا نه؟
مطالب مرتبط:
آيا امام علي عليه السلام ، معتقد به امامت خويش بودند؟
مطالب مرتبط:
رد حدیث جوینی در مورد کشته شدن حضرت فاطمه به دست حضرت عمر

- اخلاق و تربیت
- فکر و اندیشه
- رد شبهات
- تاریخ

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

- نسخه چاپی

## دیدگاه ها

1389/02/28 — m.aboubakr

### بسم الله الرحمن الرحيم آنچه

بسم الله الرحمن الرحيم

آنچه كه به عنوان نداشتن سند صحيح براي روايت بخ بخ نقل شده، در واقع از بين بردن و خدشه وارد كردن به بزرگترين رواتي است كه در صحيح بخاري و مسلم و ديگر كتب از آنان بسيار روايات نقل شده و مورد نظر علما و بزرگان قرار گرفته است و اگر قرار باشد اين روات ثقه ي ما را مورد خدشه قرار دهيم و به رواياتي كه ايشان نقل كرده اند ايراد وارد سازيم، پس چيزي براي ما باقي نخواهد ماند.

نتيجه ميگيريم كه اين روايت از سند درست است و در صحت آن هيچ شكي نيست و نميتوان با اين شكل به روات بزرگ خدشه وارد كرد.

بلكه بايد به گونه اي ديگر به پاسخ گويي پرداخت.

و سؤال اين است: چرا آناني كه در روز غدير خم به امر الهي و ابلاغ پيامبر با علي بن ابيطالب به امارت مؤمنين بيعت كردند و به او تبريك گفتند و او را اميرالمؤمنين خواندند بعد از رحلت ختمي مرتبت رسول خدا بيعت خود را با علي بن ابيطالب شكستند و بر او خروج كردند؟ و چرا بر امام خود كه بيعت با او را بر گردن خويش نهاده بودند خروج كردند؟

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/29 — الهاشمي الحسني

### شما اثبات كن حديث صحيح است

شما اثبات كن حديث صحيح است .ياالله .شما مى تونى بگى بيعت رضوان مهمتر بوده يا بيعت غدير?منتظر جوابم

—

أشهـد باللـه وآيــــاته ***شهادة أرجو بها عتقي
أن أبا بكر ومن بعـده***ثلاثـة أئـمــة الصــــدق
أربعة بعد النبيـين هم***بغير شك أفضل الخلـق

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/02/29 — m.aboubakr

### بسم الله الرحمن الرحيم ابتدا

بسم الله الرحمن الرحيم

ابتدا به موضوع شكستن بيعت در روز غدير مي پردازم، آيا آنان كه در سقيفه جمع شدند و شورا كردند، بيعت خود را كه در روز غدير بسته بودند، شكستند يا نشكستند؟ كسي كه بيعت خود را بشكند چه ناميده ميشود؟ كسي كه بر امامي كه بيعتش بر گردنش هست خروج كند چه ناميده ميشود؟

و اما در باب اثبات صحت حديث، بايد عرض كنم، آنان كه اين روايت را نقل كرده اند از بزرگاني هستند كه در كتب صحاح از آنان بسيار روايت نقل شده است و اگر قرار باشد اين روايت به صرف اينكه بر خلاف راي ماست مورد خدشه قرار بگيرد و راويان آن به كنار بروند، هر چه روايت از قول آنان نقل شده بايد كنار گذارده شود. و اين يك اصل است. پس به همان دليلي كه ديگر روايات اين افراد مورد پذيرش قرار گرفته اين روايت نيز بايد مورد پذيرش قرار بگيرد.

بايد دقت كرد كه در هر دو بيعت امر الهي بوده كه از سوي پيامبر بيان شده است و از سوي مردم پذيرفته شد، و در هر دو جا ملاك اطاعت از رسول خدا و نكث نكردن پيمان با خداست. ما براي متوجه شدن به اهميت يكي از ديگري بر اساس دريافتهاي غير الهي كلام خواهيم راند. و اين خارج از موضوع خواهد بود. آنچه كه به موضوع برگشت ميكند اطاعت به امر خداوند و ثبات قدم در اطاعت از خداوند است. خداوند با بيعت شكنان چگونه رفتاري را نويد داده است؟

آيا در غدير خم كه آخرين بيعتي است كه پيامبر به مردم امر مي فرمايد انجام دهند، همه مردم كه در آنجا حاضر بودند بيعت كردند يا نكردند؟ اگر بيعت نكردند كه فرمان رسول خدا را اطاعت نكرده اند و از دين خدا خارج شده اند، پس همه آنان بيعت كردند، و اين بيعت بر اساس آنچه كه در روايات آمده است براي معين كردن اميرالمؤمنين است. چرا كه پيامبر امر مي فرمايد علي بن ابي طالب را اميرالمؤمنين مورد خطاب قرار دهيد. و ابوبكر و عمر نيز بيعت ميكنند و به او شادباش ميگويند. و اين قطعي در تاريخ است. و نميتوان با انكار واقعيت تاريخ، اصلي را تغيير داد.

سوال اين است كه چرا آنان كه بيعت كرده بودند بعد از رحلت پيامبر بيعت خود را شكستند و بر امام خود شوريدند و خروج كردند؟ علت اين كار چيست؟ آيا به آنان دستوري از جانب خدا رسيده بود؟ چه كسي به آنان اين اختيار را داده بود كه بيعت خود را با اميرالمؤمنين بشكنند و بر او خروج كنند و به دنبال بيعت گرفتن از او بروند و بر او بشورند؟

لطفا از طفره رفتن خودداري كنيد كه تمام موضوع به جواب دادن اين سوال برگشت خواهد داشت. اين سوالي است كه شيعيان از من ميپرسند و دنبال پاسخ مستدل نه انكار واقعيت تاريخ، هستند.

انكار تاريخ و جواب ندادن، پاسخي براي سوال مستدل و قطعي الوقوع در مورد واقعيت بيعت روز غدير نيست.

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/03/03 — hamshahri

### بسم الله الرحمن

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

ذهبي در تاريخ الإسلام با سند صحيح نقل مي‌كند :
وقال حماد بن سلمة ، عن علي بن زيد ، وأبي هارون ، عن عدي بن ثابت ، عن البراء قال : كنا مع رسول الله (ص) تحت شجرتين ، ونودي في الناس : الصلاة جامعة ، ودعا رسول الله (ص) علياً فأخذ بيده ، وأقامه عن يمينه ، فقال : ألست أولى بكل مؤمن من نفسه قالوا : بلى ، فقال : فإن هذا مولى من أنا مولاه ، اللهم وال من والاه وعاد من عاداه . فلقيه عمر بن الخطاب فقال : هنيئاً لك يا علي ، أصبحت وأمسيت مولى كل مؤمن ومؤمنة .
ورواه عبد الرزاق ، عن معمر ، عن علي بن زيد .

براء مي‌گويد: با رسول خدا زير درخت نشسته بوديم، فرمان اقامه نماز جماعت صادر شد، سپس رسول خدا صلي الله عليه و آله دست علي را گرفت وسمت راستش قرار داد و فرمود: آيا من نسبت به مؤمنان از جان آنان به خودشان برتر نيستم؟ گفتند: آري، فرمود: علي مولاي كسي است كه من مولاي او هستم، خداوندا دوست بدار آنكه علي را دوست بدارد و دشمن بدار دشمن او را، عمربن خطاب گفت: مبارك باشد بر تو اي علي ، تو اكنون مولا و رهبر من و تمام مردان و زنان مؤمن هستي.
تاريخ الإسلام ووفيات المشاهير والأعلام ، ج 3 ، ص 633 .

روايات صحيح السند زيادي در كتاب‌هاي اهل سنت وجود دارد كه بيعت خليفه دوم را در روز غدير ثابت مي‌كند ؛ از جمله ابن عساكر شافعي در تاريخ مدينه دمشق با سند صحيح قضيه تبريك گفتن خليفه دوم را نقل مي‌كند :
أبو بكر محمد بن عبد الباقي‌ ، أنا أبو الحسن علي بن إبراهيم بن عيسى المقرىء الباقلاني قراءة عليه وأنا حاضر ، نا أبو بكر بن مالك إملاء ، نا بن صالح الهاشمي ، نا هدبة بن خالد ، حدثني حماد بن سلمة ، عن علي بن زيد بن جدعان ، عن عدي بن ثابت وأبي هارون العبدي ، عن البراء بن عازب قال : كنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في حجة الوداع فكسح لرسول الله صلى الله عليه وسلم تحت شجرتين ونودي في الناس إن الصلاة جامعة فدعا عليا وأخذ بيده فأقامه عن يمينه فقال ألست أولى بالمؤمنين من أنفسهم قالوا بلى قال ألست أولى بكل مؤمن من نفسه قالوا بلى وفي أحد الحديثين أليس أزواجي أمهاتكم قالوا بلى قال هذا ولي وأنا مولاه اللهم وال من والاه وعاد من عاداه .
فقال له عمر هنيئا لك يا علي أصبحت مولاي ومولى كل مؤمن

براء بن عاذب مي‌گويد : در حجه الوداع همراه رسول خدا بوديم، زير درختها را تميز كردند، فرمان اقامه نماز جماعت صادر شد ، سپس رسول خدا صلي الله عليه و آله دست علي را گرفت وسمت راستش قرار داد و فرمود : آيا من نسبت به مؤمنان از جان آنان به خودشان برتر نيستم ؟ گفتند: آري ، فرمود : آيا همسران من مادران شما نيستند ؟ گفتند : آري ، فرمود : اين علي رهبر است و من رهبر او هستم، خداوندا دوست بدار آنكه علي را دوست بدارد و دشمن بدار دشمن او را، عمرگفت: مبارك باشد بر تو اي علي ، تو اكنون مولا و رهبر من و تمام مؤمنان هستي.
ابن عساكر الشافعي ، أبي القاسم علي بن الحسن إبن هبة الله بن عبد الله (متوفاي571هـ) ،‌ تاريخ مدينة دمشق وذكر فضلها وتسمية من حلها من الأماثل ، ج 42 ، ص 221 ، تحقيق محب الدين أبي سعيد عمر بن غرامة العمري ، ناشر : دار الفكر - بيروت - 1995 .

بررسي سند روايت :

محمد بن عبد الباقي ( 535هـ) :
ومحمد بن عبد الباقي بن محمد القاضي أبو بكر الأنصاري البغدادي الحنبلي البزاز مسند العراق ويعرف بقاضي المارستان حضر أبا إسحاق البرمكى وسمع من علي بن عيسى الباقلاني وابي محمد الجوهري وابي الطيب الطبرى وطائفة وتفقه على القاضي أبي يعلى وبرع في الحساب والهندسة وشارك في علوم كثيرة وانتهى إليه علو الإسناد في زمانه توفى في رجب وله ثلاث وتسعون سنة وخمسة أشهر .
قال ابن السمعاني ما رأيت أجمع للفنون منه نظر في كل علم وسمعته يقول تبت من كل علم تعلمته إلا الحديث وعلمه .
محمد بن عبد الباقي مشهور و معروف است به قاضي مارستان، وي در درس ابو اسحاق برمكي شركت كرد و از علي بن عيس باقلاني و ابو محمد جوهري و ابو الطيب طبري و گروهي ديگر حديث شنيد و استفاده برد، و فقه را نزد ابو يعلي و در حساب و هندسه سرآمد شد و در رشته هاي علمي زيادي نكته ها آموخت و در زمان خودش همه چيز به او ختم مي شد، سر انجام در سن 93 سالگي در ماه رجب از دنيا رفت.
سمعاني گفته است : كسي را كه جامع فنون علمي باشد غير از او نديدم ، از وي شنيدم كه مي گفت: از همه آموخته هايم توبه كردم مگر از حديث و دانش حديث.
الذهبي ، شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان أبو عبد الله (متوفاي 748 هـ) ، العبر في خبر من غبر ، ج 4 ، ص 96 ، تحقيق : د. صلاح الدين المنجد ، ناشر : مطبعة حكومة الكويت - الكويت ، الطبعة : الثاني ، 1984 .

العكري الحنبلي مي‌‌گويد :
وقال ابن الخشاب كان مع تفرده بعلم الحساب والفرائض وافتنانه في علوم عديدة صدوقا ثبتا في الرواية متحريا فيها .
ابن خشاب در باره وي مي‌گويد: با اين كه محمد بن عبد الباقي در دانش رياضيات و ارث منحصر به فرد بود و در علوم ديگر هم صاحب راي بود ، در علم روايت و حديث نيز متبحر و راستگو و استوار بود.
العكري الحنبلي ، عبد الحي بن أحمد بن محمد (متوفاي 1089هـ) ، شذرات الذهب في أخبار من ذهب ، ج 4 ، ص 109 ، تحقيق : عبد القادر الأرنؤوط ، محمود الأرناؤوط ، ناشر : دار بن كثير - دمشق ، الطبعة : الأولي ، 1406هـ .

و أبو الفرج بن جوزي مي‌گويد‌ :
وكان فهماً ثبتاً ، حجة متقناً في علوم كثيرة ، متفرداً في علم الفرائض .
محمد بن عبد الباقي دركي استوار داشت و در دانشهاي فراواني الگو بود، و در ارث منحصر به فرد بود.
ابن الجوزي ، أبو الفرج عبد الرحمن بن علي بن محمد (متوفاي 597 هـ) ، المنتظم في تاريخ الملوك والأمم ، ج 18 ، ص 14 ، ناشر : دار صادر - بيروت ، الطبعة : الأولى ، 1358 .

علي بن ابراهيم بن عيسي (448هـ) :
الباقلاني . الشيخ الإمام الصادق أبو الحسن علي بن إبراهيم بن عيسى البغدادي الباقلاني المقرئ سمع أبا بكر بن مالك القطيعي وحسينك بن علي التميمي ومحمد ابن إسماعيل الوراق قال الخطيب كتبنا عنه وكان لا بأس به .
استاد و پيشواي راستگو علي بن ابراهيم بن عيسي از ابوبكر قطيعي و حسينك تميمي و محمد وراق حديث شنيد، خطيب در باره وي گفته است: از علي بن عيسي روايت نوشته ام و ايرادي در وي نيست.
سير أعلام النبلاء ، ج 17 ، ص 662 ، رقم : 454 .

أبوبكر بن مالك القطيعي (274 ـ368هـ):
143 - القطيعي * الشيخ العالم المحدث ، مسند الوقت ، أبو بكر ، أحمد بن جعفر بن حمدان بن مالك بن شبيب البغدادي القطيعي الحنبلي ، راوي " مسند الامام أحمد " و " الزهد " و " الفضائل " ، له .
وقال السلمي سألت الدارقطني عنه فقال ثقة زاهد قديم سمعت انه مجاب الدعوة .
ابوبكر بن مالك قطيعي، استاد، دانشمند و محدث بود، و ي راوي مسند احمد و كتاب زهد و فضائل است.
سير أعلام النبلاء ، الذهبي ، ج 16 ، ص 211 .

و خطيب بغدادي در باره او مي‌گويد :
سمعت أبا بكر البرقاني وسئل عن ابن مالك فقال : كان شيخا صالحا . وحدثني البرقاني . قال كنت شديد التنقير عن حال ابن مالك ؟ حتى ثبت عندي أنه صدوق لا يشك في سماعه .
از ابوبكر برقاني در باره ابوبكر بن مالك قطيعي سؤال شد: گفت: او استاد و شايسته بود. اگر چه از وي متنفر بودم ولي براي من ثابت شد كه او راستگو بود و در شنيده هايش شك و شبهه اي نيست.
تاريخ بغداد ، ج 4 ، ص 294 .

فضل بن صالح (300هـ) :
الفضل بن صالح بن على بن عيسى بن جعفر بن أبى جعفر المنصور يكنى أبا العباس حدث عن هدبة بن خالد وعبد الأعلى بن حماد ويعقوب بن حميد بن كاسب وهدبة بن عبد الوهاب المروزي روى عنه الحسين بن عياش القطان وإسماعيل بن على الخطبي وأبو القاسم الطبراني وأحمد بن جعفر بن مالك القطيعي وعيسى بن حامد الرخجي وغيرهم وكان ثقة
فضل بن صالح از افرادي نقل حديث دارد و ثقه است.
تاريخ بغداد ، ج 12 ، ص 374 ، رقم : 6821 .

هدبة بن خالد (235هـ) :
از روات بخاري ، مسلم و أبو داود

حماد بن سلمة (167هـ) :
از روات صحيح مسلم و بخاري تعليقاً .

علي بن زيد بن جدعان (131هـ) :
از روات صحيح مسلم و بقيه صحاح سته و بخاري در أدب المفرد .

عن عدي بن ثابت (116هـ) :
از روات بخاري ، مسلم و بقيه صحاح سته .

أبي هارون العبدي (134هـ) :
از روات بخاري ، ترمذي ، إبن ماجه .

طبق قواعد رجالي اهل سنت ، هر كس كه در صحيح بخاري و مسلم روايتي نقل كرده باشد ، وثاقت و عدالتش قطعي است ؛ چنانچه ابن حجر عسقلاني در فتح الباري مي‌نويسد :
وقد نقل بن دقيق العيد عن بن المفضل وكان شيخ والده انه كان يقول فيمن خرج له في الصحيحين هذا جاز القنطرة .
ابن دقيق العيد از ابن مفضل كه استاد پدرش بوده است نقل حديث دارد كه مي گفت: كسي كه در طريق راويان بخاري باشد از پل عبور كرده است.
العسقلاني الشافعي ، أحمد بن علي بن حجر أبو الفضل (متوفاي852 هـ) ، فتح الباري شرح صحيح البخاري ، ج 13 ، ص 457 ، تحقيق : محب الدين الخطيب ، ناشر : دار المعرفة - بيروت .

و ابن تيميه حرّاني در باره صحيح بخاري و مسلم مي‌گويد :
ولكن جمهور متون الصحيحين متفق عليها بين أئمة الحديث تلقوها بالقبول وأجمعوا عليها وهم يعلمون علما قطعيا أن النبى قالها .
محتواي صحيح بخاري و مسلم در بين پيشوايان حديث پذيرفته شده و مورد قبول است ، و همگان بر اين مطلب اجماع دارند كه به طور قطع و يقين احاديث موجود در اين دو كتاب از رسول خدا است .
الحراني ، أحمد بن عبد الحليم بن تيمية أبو العباس (متوفاي728هـ) ، قاعدة جليلة في التوسل والوسيلة ، ج 1 ، ص 87 ، ناشر : المكتب الإسلامي - بيروت تحقيق : زهير الشاويش ، 1390هـ – 1970م.

بنا بر اين حديث مورد بحث ما سند آن از حماد بن سلمة تا براء بن عازب ، همان سند روايت ابن ماجه قزويني از براء بن عازب در باره غدير است كه محمد ناصر الباني در السلسلة الصحيحه ، آن را تصحيح كرده است .
ابن ماجه القزويني ، محمد بن يزيد (متوفاي275 هـ) ، سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 43 ، ح116 ، فَضْلِ عَلِيِّ بن أبي طَالِبٍ رضي الله عنه ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي ، ناشر : دار الفكر - بيروت .

الألباني ، محمّد ناصر ، صحيح ابن ماجة ، ج 1 ، ص 26 ، ح113 ، طبق برنامه المكتبة‌ الشاملة .

(( 110 ))

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

- « اولین
- ‹ قبلی
- 1
- 2
- 3