#

- صفحه اصلی
- مقاله ها
- سوال ها
- ویدئو و صوت
- درباره ما

## آیا تشیع نصوص صحیحی برای امامت 12 ائمه دارند؟ (2)

نویسنده:
ابو مالـــــــــــک

یکی دیگر از آیاتی که شیعه بدان برای خلافت علی بن ابی طالب رضی الله عنه چنگ می زنند و مراد خود را از آن می گیرند.

آیه 3 سوره مائده است. الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا ﴿٣﴾

طرح ادعا:
شیعیان معتقدند که خداوند این آیه را بعد از تعیین امامت علی توسط پیغمبر مطرح کرد. و وقتی این رسول الله علی را به جانشینی انتخاب کرد خداوند فرمود: امروز دین را کامل کردم و با تعیین علی رضی الله عنه در روز غدیر دین تکمیل شد.

بررسی کلی:
همانطور که واضح است این آیه نیز دلالت مستقیم بر امامت ندارد چون ترجمه چنین است؛" من امروز دین را کامل کردم." هیچ انسانی این را بدین معنی نمی فهمد که من خلافت را برای علی قرار دادم. لذا ظاهر آیه هیچ ارتباطی با خلافت ندارد. لذا برای اثبات این که دین به وسیله تعیین علی رضی الله عنه به جانشینی کامل شده باید به دنبال روایتهایی گشت تا با آنها این را ثابت کنند. بهمین خاطر نمی شود گفت که تعیین علی به جانشینی منبعی قرآنی دارد. چرا که قرآن هیچ اشاره ای به خلافت سیدنا علی کرم الله وجه ندارد.

بررسی تفصیلی:

اصل آیه چنین است:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلَامِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ [المائدة/3]
گوشت مردار و خون و گوشت خوك و حيواناتى كه به غير نام خدا ذبح شوند و حيوانات خفه شده ، و به زجر كشته شده ، و آنها كه بر اثر پرت شدن از بلندى بميرند، و آنها كه به ضرب شاخ حيوان ديگرى مرده باشند، و باقيمانده صيد حيوان درنده ، مگر آنكه (به موقع بر آن حيوان برسيد و) آنرا سر ببريد و حيواناتى كه روى بتها (يا در برابر آنها) ذبح شوند (همگى ) بر شما حرام است و (همچنين ) قسمت كردن گوشت حيوان بوسيله چوبه هاى تير مخصوص بخت آزمائى ، تمام اين اعمال فسق و گناه است امروز كافران از (زوال ) آئين شما مايوس شدند، بنابراين از آنها نترسيد و از (مخالفت ) من بترسيد، امروز دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تكميل نمودم و اسلام را به عنوان آئين (جاودان ) شما پذيرفتم اما آنها كه در حال گرسنگى دستشان بغذاى ديگرى نرسد و متمايل به گناه نباشند (مانعى ندارد كه از گوشتهاى ممنوع بخورند) خداوند آمرزنده و مهربان است .
اگر بدون دخل و تصرف در آیه به آیه نگاه کنیم، معنی آیه چنان واضح است که هر عاقلی که ذهن خود را به قرآن داده و قلبش را در اختیار قرآن نهاده است راحت منظور را می فهمد و نیازی به جواب بررسی نیست.
شاید یکی از علتهایی که گروه بزرگی از شیعه معتقد به تحریف قرآن شدند این بوده که برای عقیده خود در قرآن دلیلی نمی یافتند و مجبور به کلام باطلی شدند که از باطل بودن قبلی جرمش سنگین تر بود که همان تحریف قرآن است.

اما خالی از لطف نیست که چند نکته را خدمت برادران عرض کنیم.
اول: این آیه مانند آیه تطهیر جزءی از یک آیه بزرگ است و یک آیه جدا نیست. و در ضمن یک آیه آمده که قبل از آن بحث از بعضی از محرماتی است که خداوند مطرح کرده است.
دوم: خداوند در اول آیه چنین میفرماید:" حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلَامِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ..." این قسمت از آیه ناظر بر این موضوع از دین است که خداوند تمام احکام که جزئی ترین آن در این آیه بیان شده را به طور کامل بیان کرده و هیچ کمی و کاستی در آن نیست. حال چطوری می شود که خداوند تحریم خوردن مردار، خون، گوشت خوک، و.... را ذکر می کند، اما از ذکر کردن حکم خلافت - که به عقیده شیعه چنان مهم است که کل دین بر آن بنا نهاده شده و دین بدون آنها نقص دارد- امتناع می ورزد. این خود نیاز به تامل بسیار دارد.
سوم: خداوند سبحان در ادامه چنین می فرماید: الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ این قسمت از آیه ناظر به این معناست که الله سبحانه منتی بر مسلمان می نهد مبنی بر اینکه خداوند شما را چنان قوی گردانده که کفار در شما طمع نمی کنند و شما امنیت خود را بدست آوردید و این از بزرگترین نعمت بر مسلمانان بود.
چهارم: در ادامه آن الله بیان می فرماید: " الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا " در این قسمت الله سبحانه سه مساله بیان می کند؛
الف: اکمال دین با بیان کامل احکام آن.
ب: اتمام نعمت برای مسلمانان با قدرت دادن به آنان و ایجاد امنیت برای آنان.
ج: رضایت به اسلام به عنوان دین.
سوال اساسی که در این قسمت مطرح است این است که اگر خداوند مرادش خلافت و امامت بود، آیا بیان این موضوع برای خداوند مشکل بود؟ یا خداوند از این مساله می ترسید؟ یا اینکه خداوند نمی دانست که مردم بعدا چنین اعتراضی می گیرند؟ (نعوذ بالله) هرگز نه!! چرا که الله موضوعی مانند؛ تحریم گوشت مردار، که اهمیتش اینقدر نیست را ذکر کرده اما از ذکر خلافت علی کرم الله وجه امتناع ورزید. این خود دلیل بر این است که خداوند حکیم و علیم مرادش از این آیه آنچه آنان می گویند، نیست.
پنجم: در ادامه می فرماید: فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ"
در این قسمت جمله با "ف" شروع شده یعنی ارتباط محکم با قبل از خودش دارد. لذا خداوند می فرماید؛ کسی که در اضطرار واقع شد می تواند بدون تجاوز و وارد شدن به گناه از امورات منهی عنه در آیه بخورد.
ششم: تشیع سبب نزول آیه قبلی ( یعنی بلغ ما انزل ) را در روز غدیر می دانند حال اینکه این آیه نیز به اعتقاد ایشان در روز غدیر بوده این در حالی است که رسول الله آیاتی که یکجا نازل می شدند در یک جا از قرآن قرار می داد. اما همانطور که می بینید این آیه در جایی و آیه ابلاغ در جایی دیگر است.
لذا واضح است که این آیه هیچ ارتباطی با خلافت ندارد.
هفتم: در همین آیه دوبار کلمه "الیوم" استفاده شده و در دو آیه بعد یکبار دیگر بکار رفته است؛ آیه چنین است. « الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ » [المائدة/5] از آیات مشخص است که خداوند در همان روزی که اکمال دین را بیان نموده در همان روز نیز بیان احکام مذکور در آیه 3 و 5 نموده است. لذا اگر چنین بود که تشیع می گوید خداوند در میان این همه احکامی که بیان می کند، حتما ذکری از حکم خلافت علی کرم الله وجه می کرد، این نشان از این است که الله سبحانه مرادش از آیه ارتباطی به خلافت ندارد.

برخی از توجیهات شیعه:
الف: برخی از برادران نادان شیعه چنین تصور می کنند که این آیه مکانش اینجا نیست و بلکه مکان آن در جایی دیگر است.
برای جواب به این خرافه باید عرض کنیم ؛
اولا: این آیه یک قسمتی از یک آیه است نه یک آیه. لذا اگر شما آیه را جابجا کنید باز هم با مشکل مواجه می شوید چون قبل و بعدش را نیز باید جابجا کنید.
ثانیا: اگر مکان این آیه اینجا نیست پس کجاست، شما لطف کنید مکانش را با دلیل بفرمایید باید کجای قرآن باشد، در کدام سوره، و قبل از کدام آیه، یا بعد از کدام آیه؟ که هیچ دلیلی برای این موضوع ندارند. همانطور که می دانید برای اثبات این قضیه آنها نیاز به روایت قرآن با سند صحیح دارند. حال اینکه برای همین قرآن نیز آنها محتاج رایت روایان اهل سنت هستند.

ب: برخی از علما که کمی دارای علم هستند وقتی با چنین مشکل بزرگی مواجه می شوند برای توجیه این مشکل دست به یک توجیه زشت تر می زنند. مانند ایت الله مکارم شیرازی که چنین می گوید:
" قرار دادن آيه مربوط به (غدير) در لابلاى احكام مربوط به غذاهاى حلال و حرام براى محافظت از تحريف و حذف و تغيير بوده باشد، زيرا بسيار مي شود كه براى محفوظ ماندن يك شى ء نفيس آن را با مطالب ساده اى مى آميزند تا كمتر جلب توجه كند" تفسير نمونه - (ج 5 / ص 339)
این توجیه یکی از مراجع است برای این مشکل!!!!!!!! به چند خطای ایشان دقت کنید:
الف: مثل اینکه اگر یک آیه ای از سوره مائده به بقره رفت، تغییر و تبدیل آن امکان ندارد و از چشم مردم مخفی می ماند؟!!!!!!!!!! خصوصا کسانی که حافظ قرآن هستند و آن را شب و روز می خوانند.
ب: این عالم باز هم توجه نکرده که این آیه اگر بجای دیگری هم انتقال یابد باز هم قبل و بعد به همراه او خواهند بود.
ج: با توجه به جمله این مرجع عالیقدر!!! خداوند هم قایم موشک بازی انجام داده (نعوذ بالله من هذا الکلام) و آیه را مخفی نموده تا باصطلاح از تحریف جلوگیری کند، و باعث شده که تحریف در معنای قرآن صورت گیرد. کسی نیست به این عالم نما بگوید؛ خداوند می خواهد مردم با قرآن هدایت یابند و راه را از چاه بشناسند، نه اینکه با مخفی کردن آیه، معنی آیه را نیز بپوشاند تا مخاطبین قرآن آن را نفهمند.
دوستان می بینند که روز نزول آیه ربطی به روز غدیر ندارد، بلکه این روز روزی بوده که خداوند در آن روز احکام الهی مانند تحریم گوشت خوک ، مردار، و.... همچنین در آن روز پاکیها را حلال نموده است. و با بیان این احکام، دین در آن روز کامل شده و اگر حکم تعیین خلیفه مد نظر آیه بود حتما خداوند در کنار ذکر تحریم گوشت خوک یا تحلیل پاکیها آن را ذکر می کرد. چرا که این حکم نیز بقول شیعه در همان روزی بوده که خداوند احکام این اشیاء را بیان نموده است.

مطالب مرتبط:
آيا تشيع نصوص صحيحي برای امامت 12 ائمه دارند؟ (1)
مطالب مرتبط:
ویژگیهای امامت نزد فرقه اثنی عشری(4)

- رد شبهات

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

- نسخه چاپی