#

- صفحه اصلی
- مقاله ها
- سوال ها
- ویدئو و صوت
- درباره ما

## آیا حرام کردن و حلال کردن در دست امام است؟

شیعه ی امامیه در روایات‌ خود ادعا کرده اند که خداوند متعال محمّد صلی الله علیه وسلم، علی و فاطمه را آفرید، سپس آنها هزار سال ماندگار شدند بعد موجودات دیگر را آفرید، آنها را شاهد بر خلق و آفرینش آنها نمود، اطاعت کردن از آنان را بر آنها به جریان انداخت و شئون و امور آن موجودات را به آنها واگذار کرد،....

بنا براین آنها هر چه را که بخواهند، حرام می‌کنند و هر چه را که بخواهند حلال می‌نمایند.[1]
شیخ آنها مجلسی به شرح نص روایت سابق پرداخته و گفته است: "و اطاعت کردن از آنان بر روی آنها به جریان انداخته است، یعنی بر همه?اشیاء حتی جامدات، از موجودات آسمانی و زمینی اطاعت کردن از آنها را واجب و الزامی‏ساخته است، مانند شکافتن ماه، استقبال درخت، تسبیح کردن سنگریزه و امثال اینها که قابل شمارش نیستند. امور همه موجودات را به آنان واگذار کرده است، اعم از حلال کردن و حرام کردن و بخشیدن و منع کردن[2]
شیخ مفید در کتاب الاختصاص و مجلسی در البحار و کسانی دیگر از ابوجعفر نقل کرده اند که گفته‏اند: "هر کس چیزی را برایش حلال کنیم که (بخاطر آن) به چیزی از کارهای ظالمان[3] دچار شد، آن کار حلال است، زیرا (شئونات) شما (انسان‌های عادی) به ما واگذار شده است. پس هر آنچه که ائمه حلال کرده‏اند، حلال است و آنچه که حرام کرده‏اند حرام می‌باشد"[4] . .

پاسخ:
از جمله بدیهیات قرآن و سنّت پیامبر صلی الله علیه وسلم این است که ایمان به اینکه تنها خداوند متعال قانون گذار است؛ هر چه را که بخواهد حلال می‌کند و هر چه را که بخواهد حرام می‌نماید، در این باره شریکی ندارد و رسولان خداوند، شرع خداوند را به بندگانش ابلاغ می‌نمایند، كه یکی از اصول توحید می‌باشد و هر کس ادعا کند که دارای امامی‏است که هر چه بخواهد برای او حلال می‌کند و هر چه بخواهد برای او حرام می‌نماید، تحت الشعاع این فرموده ی خداوند متعال می‌باشد که می فرماید:
(أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّینِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّـهُ) (شوری / 21).
شاید آنان انبازها و معبودهائی دارند كه برای ایشان دینی را پدید آورده‏اند كه خدا بدان اجازه نداده است (و از آن بی‌خبر است‌؟).

حق تشریع و قانون‌گذاری را فقط پروردگار بندگان در اختیار دارد، پیامبر صلی الله علیه وسلم فقط پیام‌رسانان خداوند متعال هستند و فقط طبق دستور وحی خداوند متعال حرام و حلال می‌کنند. این در حالی است که خداوند متعال درباره?ی کسانی که در مورد حلال بودن و حرام بودن از بزرگان خود پیروی می‌کنند و به حکم و قانون خدایی اهتمامی‏ نمی‌دهند. فرموده است:
(اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّـهِ) (توبه / 31)
آنها کشیشان و راهبان خود را بجای خداوند متعال بعنوان اربابانی بر گرفتند.

بنابراین همانگونه که در تفسیر این آیه آمده است[5] ، خداوند متعال تبعیت کردن آنان از راهبان خود در زمینه کارهایی که حلال می‌کردند و حلال‌هایی که حرام می‌کردند، بعنوان یک نوع عبادت و بندگی برای آنها قرار داده است. زیرا حلال و حرام را از طرف آنها دریافت کردند، در حالی که?این امری است که به خداوند متعال اختصاص دارد.[6]

******************************************
1- اصول کافی (1/441) بحار الانوار (25-34).
2- بحار الانوار (25/341-342) هستند.
3- ظن و گمان در نظر آنها همان خلفای حکومت اسلامی، جز حضرت علی و حسین رضی الله عنهما است زیرا بقیه ائمه آنها حتی یک روز هم متولی خلافت نشدند، و بنا به حد گمان آنها هر خلیفه‌ای غیر از آنها ظالم و غاصب حق ائمه است.
4- الاختصاص ص 330، بحار الانوار (25/334).
5- تفسیر طبری (1/113-114) تفسیر ابن کثیر (2/373-374).
6- تفسیر ابن عطیه (8/166).

مطالب مرتبط:
آيا تشيع نصوص صحيحي برای امامت 12 ائمه دارند؟ (1)
مطالب مرتبط:
آیا ائمه واجب الطاعه هستند؟...
مطالب مرتبط:
شیعه می گوید: ولایت شرط پذیرش اعمال است
مطالب مرتبط:
برداشت نادرست شیعه از حدیث 12 خلیفه
مطالب مرتبط:
رد برداشت شیعه از احادیث سنی (1)
مطالب مرتبط:
اساس مذهب اماميه و آنچه شیعه امامیه مدعی آن است (1)

- قرآن کریم
- عقیده و ایمان
- فکر و اندیشه
- رد شبهات

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

- نسخه چاپی

## دیدگاه ها

1389/03/01 — سید محمد نخلی

### منظور شیعه از روایت فوق هم

منظور شیعه از روایت فوق هم این نیست که آنها مستقلاً و در عرض خداوند چیزی را حلال یا حرام می کنند بلکه منظور این است که آنها به همه امور و حلال و حرام دین آگاهی دارند و بدلیل عصمتی هم که دارند هیچگاه در ابلاغ دستورات دینی دچار اشتباه و خطا نمی شوند و به همین دلیل آنچه را که آنها حلال یا حرام می شمرند باید تبعیت کرد چرا که مطمئنا دستور خداوند متعال هم همان است و این عقیده بر پایه روایاتی است که از رسول اکرم صلی الله علیه و اله نقل شده است.

الاسلام هو التسلیم

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید

1389/03/03 — hamshahri

### بسم الله الرحمن

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

سرخسي در " المبسوط " ج 4 ص 27 مي گويد :

"وقد صح ان عمر رضي الله عنه نهى الناس عن المتعة فقال متعتان كانتا على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم وانا أنهى الناس عنهما متعة النساء ومتعة الحج "

المغني - عبد الله بن قدامه - ج 7 - ص 571 - 572
الشرح الكبير - عبد الرحمن بن قدامه - ج 7 - ص 536 - 537
المحلى - ابن حزم - ج 7 - ص 107
مسند احمد - الإمام احمد بن حنبل - ج 3 - ص 325
شرح معاني الآثار - أحمد بن محمد بن سلمة - ج 2 - ص 146
معرفة السنن والآثار - البيهقي - ج 5 - ص 345
الاستذكار - ابن عبد البر - ج 5 - ص 505
التمهيد - ابن عبد البر - ج 10 - ص 113
أحكام القرآن - الجصاص - ج 1 - ص 352
تفسير الرازي - الرازي - ج 5 - ص 167
تفسير القرطبي - القرطبي - ج 2 - ص 392

***********************************************************

فخر رازی در تفسیر خود ج 10 ص 43 چنین می گوید :

" الحجة الثالثة : ما روي أن عمر رضي الله عنه قال على المنبر : متعتان كانتا مشروعتين في عهد / رسول الله e ، وأنا أنهي عنهما : متعة الحج ، ومتعة النكاح ، وهذا منه تنصيص على أن متعة النكاح كانت موجودة في عهد الرسول e "

آیا عمر بن خطاب حق تشریع داشت که متعه را حرام کرد ؟؟؟!!!!

(( 110 ))

- وارد شوید یا ثبت نام کنید و دیدگاهتان را بنویسید