#

- صفحه اصلی
- مقاله ها
- سوال ها
- ویدئو و صوت
- درباره ما

## آیا پیامبران و امامان و صالحان، حق شفاعت دارند ؟

پاسخ شیعه:
شفاعت، واسطه شدن، انبياء، امامان و صالحان ببن خدا و خلق در قيامت براي بخشيده شدن گناهاني است كه از مؤمنان سر زده است .
شفاعت در قيامت، با شرائط و خصوصياتي كه در بارۀ آن ذكر شده است، از ضروريات تمامي مذاهب اسلامي و مورد اجماع تمامي علماي مسلمان است كه آيات بسياري در قرآن كريم آن را تأييد مي‌كند ؛ از جمله :
«وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى» الضحي / 5 .
و بزودى پروردگارت تو را عطاي خواهد داد، تا خرسند گردى .
«وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا » الإسراء / 79 .
و پاسى از شب را زنده بدار، تا براى تو [ به منزله ] نافله اى باشد، اميد كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند .
تمامي مفسران شيعه و سني بر اين مطلب اتفاق دارند كه مراد از «مقام محمود» همان مقام شفاعت است كه خداوند آن را به پيامبرش وعده داده است .
فخر رازي از علما و مفسرين بزرگ اهل سنت در اين باره مي‌گويد :
تمامي امت اسلامي بر اين مطلب اجماع دارند كه پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم در قيامت حق شفاعت دارد و اين دو آيه « اميد كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند » و « و بزودى پروردگارت تو را عطاي خواهد داد، تا خرسند گردى » را به همين معنا حمل كرده‌اند .
تفسير الرازي، ج 3، ص 55 .
و نووي از شارحين صحيح مسلم به نقل از قاضي عياض بن موسي مي‌نويسد :
.
قاضي عياض مي‌گويد : " مذهب اهل سنت بر اين است كه شفاعت عقلا جايز و شرعا واجب است ؛
شرح مسلم - النووي - ج 3 - ص 35
و حتي ابن تيميه نيز شفاعت در قيامت را قبول دارد و در اين باره مي‌‌گويد :
براي پيامبر ( صلي الله عليه وآله وسلم ) در روز قيامت سه شفاعت است ... شفاعت سوم براي كساني است كه مستحق آتش هستند . شفاعت آن حضرت، ساير انبياء، صديقين و ديگران به اين است كه كسي كه سزاوار آتش است، وارد آن نشود، و نيز در مورد كسي كه داخل آتش شده شفاعت مي‌كند .
مجموعة الرسائل الكبري، ج1،‌ ص403_ 404 .
و محمد بن عبد الوهاب نيز در اين باره مي‌گويد :
.
شفاعت براي پيامبر اسلام (صلي الله عليه وآله وسلم) در روز قيامت و نيز براي ساير انبياء، ملائكه، اولياء و اطفال بنابر آن چه كه وارد شده است، قطعي است . و ما درخواست مي‌كنيم از مالك و اجازۀ دهندۀ شفاعت به اين صورت كه مي‌گوييم :
و ما از خدواندي که صاحب شفاعت مي باشد و اجازه شفاعت به دست اوست در خواست مي کنيم:
" بار خدايا ! پيامبر ما را در روز قيامت شفيع ما قرار بده " . يا اين‌كه مي‌گوييم : " بار خدايا ! صالحان و ملائكۀ خود را شفيع ما قرار بده " و مانند اين سخنان كه از خداوند طلب مي‌كنيم نه از غير خدا . شفاعت در آخرت حق و واجب است بر هر مسلماني كه به آن ايمان داشته باشد ... .
الهدية السنية، الرسالة الثانية، ص42 .

اين نمونه‌هاي كوچكي بود از نظرات علماي سني در اين باره كه به جهت اختصار به همين تعداد بسنده مي‌شود .
اما آن‌چه كه از بين تمامي فرقه‌هاي اسلامي، تنها وهابي‌ها آن را قبول ندارند و به شدت با آن به مخالفت برخواسته و قائل به آن را مشرك مي‌دانند، شفاعت در دنيا ؛ يعني همان توسل است ؛

پاسخ اهل سنت:
بله این نوشته شیعه درست است و همه مسلمانان به شفاعت در قیامت عقیده دارند اما نوع اعتقاد ما و شیعه ها فرق های دارد، اين تفاوت ها را هر جوینده راه حق باید بداند.
فرق اول – ما شفاعت در قیامت را، امتیازی برای انبیاء و صالحین میدانیم، اما صالحین را نمیشناسیم یعنی نمیتوانیم بگوییم مثلا آلبانی یا محمد بن عبدالوهاب یا امام ابن تیمیه یا امام ابوحنیفه یا فلان صحابی حتما بهشتی هستند پس وقتی این را نمیتوانیم بگوییم بطریق اولی نمیتوانیم بگوییم که مقام شفاعت دارند یا نه
ما در مورد انبیا میدانیم که مقام شفاعت دارند و در مورد افراد معدودی مثل عمر و علی و عثمان و عایشه و چندین نفر دیگر میدانیم بهشتی هستند و مقام شفاعت دارند اما در مورد اکثر مردم نمیدانم
برخلاف ما شیعه ها 150000 امام زاده فقط در ایران دارند و قبل از آنکه قیامت بپا شود آنها با گمان خود خمینی و بروجردی و مجلسی و ابن بابویه را بهشتی کردند و به آنها مقام شفاعت دادند و ترازوی روز قیامت را بیفاده نمودند
و این کار شیعه درست نیست که مثلا خمینی را مومن میداند،کسی چه میداند شاید او خودش گناهکار روسیاهی باشد و یا اصلا شاید جهنمی باشد آخر کی به شیعه این حق را داده که دروازه بهشت برا برای خمینی ها و مجلسی ها بگشاید و و به آنها درجه شفاعت کردن بدهد؟!

فرق دوم – حتی درباره کسانی که قبول داریم مقام شفاعت دارند نیز رفتار ما غیر از رفتار شیعه ها و باور ما مثل باور شیعه ها نیست

ما میگوییم این مقام را الله بصورت درجه ای در بهشت به آنها داده زیرا در بهشت نیز مومنین درجات یکسانی ندارند آیه میگوید :
«انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلْآَخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا» (21) الاسراء
ببین چگونه در دنیا بعضیشان را بر بعضی دیگر برتری داردیم این درجات و برتری ها در آخرت نمایان تر خواهد بود
پس از نظر ما، شفاعت یک درجه و برتری است که الله به مومنان برتر داده و اینکه کی برتر است را الله خودش میداند و درقیامت آشکار میکند.
ما میگوییم این مقام شفاعت، به دارندگان آن این توانایی را نمیدهد که یک انسان جهنمی را بدون اجازه الله شفاعت کنند حتی این قدرت را به آنها نمیدهد که این قدر جرات بخرج دهند که که سفارش کسی را بکنند که قبلا الله به آنها نگفته سفارش کنند
توضیح میدهم
اگر حضرت محمد دلش بخواهد در روز قیامت برای عمویش ابوطالب شفیع شود جرات نمیکند که این خواست قلبی خود را اظهار کند، بلکه فقط از کسانی شفاعت میکند که قبلا لیست آنها را الله برایش معلوم کرده است دلیل ما این دو آیه است :
«وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَىٰ وَهُم مِّنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ» و شفاعت نمیکنند الا برای کس که الله از انها خشنود است و خود شفاعت کنندگان از هیبت الله می ترسند سوره انبياء آیه 28
«مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ » چه کسی در نزد او ( جرات) شفاعت کردن دارد مگر با اجازه اش ( بقره آیه 255 )
این دو آیه و آیات دیگر بما میگویند که الله اول به بنده خود اذن شفاعت میدهد بعد باز او آزاد نیست هر چه بگوید بلکه فقط از کسانی شفاعت میکند که الله از آنها راضیست
پس ما در میابیم که که شفیع هیچ کاره است و همه کاره الله است و این مقام شفاعت فقط یک درجه برای انبیاء و نیکوکاران است و این درجه آنها به ما فایده ای نمیرساند و ما برای رفتن به بهشت فقط یک وظیفه داریم و ان اینکه الله راضی کنیم
«وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَىٰ » آیه ای هميشه یادمان باشد
اما شیعه نظر دیگری دارد و میگوید حالا که آنها مقام شفاعت دارند پس بخاطر همین مقامشان ما بروی قبر آنها گنبد و در و دروازه نقره ای و طلایی میسازیم و آنها را میخوانیم تا از ما راضی شوند و در قیامت و دنیا شفاعت و سفارش ما را بکنند!!!!!

فرق سوم – ما شفاعت از مرده را جایز نمیدانیم و شیعه میداندو برای این کار خود هیچ دلیل درستی ندارد فقط میگوید برادران یوسف به پدر گفتند برای ما استغفار کن اما یعقوب علیه السلام زنده بود نه مرده و امام رضای شما مرده است نه زنده

پس نتیجه سخن اینکه :
1 -شیعه از مساله شفاعت اسلامی معنی بسیار نادرستی را بیرون کشیده و شفاعت را تیدیل کرده به شرک
2 -شفاعت اسلامی در آخرت برای بعضی ها ،یک درجه است. و لی این به معنی این نیست که اگر او شفاعت نکند شفاعت شونده به بهشت نیرود ( شماره 7 را هم ببینید )
3 - الله فقط تعداد کمی از این شفیعان را بما شناسانده است اما شیعه همه آنها را میشناسد و فقط در ایران امروز شیعه 1500000 شفیع، با نام امام زاده ها دارد .
4 – الله بما امر نکرده که از ین شفیعیان بخواهیم که واسطه بین و ما و الله باشند و شیعه از انها میخواهد که واسطه باشند.
5 – درباره شفاعت مرده، اصلا قرآن این کار را مردود دانسته ( سوره نحل آیه 20 و 21 )اما شیعه برخلاف همه قواعد عقلی و شرعی از مرده ها شفاعت میخواهد.
6 – شفاعت در آخرت است نه در دنیا( در دنیا صالحان فقط دعا میکنند اما شاید قبول شود شاید نشود مثل دعای نوح برای پسرش و دعای رسول الله برای عمویش که مورد پذیرش درگاه حق قرار نگرفت )
7 – شفیع در آخرت هم قدرتی ندارد او فقط برای کسی که الله میخواهد شفاعت میکند، بنابرین خشوع و خضوع برای شفیع ؛بطمع شفاعت، کاری احمقانه است و با کارهای که شیعه ها میکنند، این شفاعت خواهی تبدیل به شرک شده است.

مطالب مرتبط:
شفاعت...
مطالب مرتبط:
آیا علی رضی الله عنه با اجازه خداوند شفا میدهد؟
مطالب مرتبط:
شفا دهنده تنها خداست!

- عقیده و ایمان
- رد شبهات

- نسخه چاپی